Pożar w fabryce dwa kraje dalej. Kluczowy dostawca, który nagle przestaje działać. Tajfun, przez który goście nie rezerwują pokoi w Waszym hotelu, mimo że nie pękła nawet jedna szyba. Żadne z tych zdarzeń nie dotyka bezpośrednio Waszego majątku — i to jest właśnie problem, bo większość polis BI wciąż reaguje tylko wtedy, gdy własny majątek został fizycznie uszkodzony.

Straty rosną

W analizie ponad 2300 roszczeń z lat 2017–2021 średnia wartość roszczenia z tytułu przerwy w działalności przekroczyła 3,8 mln EUR, wobec 3,1 mln EUR w poprzednich pięciu latach. Dla roszczeń powyżej 5 mln EUR komponent BI mniej więcej podwajał wartość w porównaniu do porównywalnej szkody obejmującej wyłącznie majątek. Po mrozach w Teksasie w 2021 r. liczba roszczeń contingent business interruption ponad trzykrotnie przekroczyła sumę z poprzednich trzech lat.

Gdzie kończą się standardowe polisy

Klasyczne ubezpieczenie utraty zysku w związku ze szkodą majątkową (PDBI) opiera się na prostym teście: czy doszło do fizycznego uszkodzenia ubezpieczonego mienia? Ten test pomija coraz większą część realnych strat — awarię u dostawcy, zamknięcie portu, szok popytowy bez żadnego fizycznego wyzwalacza. Równocześnie ubezpieczyciele podnoszą udziały własne i ograniczają pojemność dla ryzyk szczytowych, co tę lukę dodatkowo powiększa.

Uzupełniająca odpowiedź: ubezpieczenia parametryczne

Ubezpieczenie parametryczne wypłaca odszkodowanie, gdy niezależny wskaźnik — prędkość wiatru, opady, natężenie ruchu czy liczba odwiedzających — przekroczy z góry ustalony próg, bez procesu likwidacji szkody w klasycznym rozumieniu. Wypłata następuje zwykle w ciągu ok. 30 dni. To nie zamiennik PDBI, lecz sposób na dotarcie do strat, których PDBI nigdy nie miało obejmować — zwłaszcza tych bez szkody fizycznej i wynikających z łańcucha dostaw.

Jeśli Wasz ostatni przegląd ochrony BI odpowiadał tylko na pytanie „co jeśli nasz budynek zostanie uszkodzony”, warto zadać trudniejsze pytanie: co się stanie, gdy przestanie działać wszystko wokół tego budynku. Doradca BTTN pomoże zmapować tę ekspozycję i określić, gdzie w istniejącym programie znajdzie miejsce ochrona parametryczna lub contingent BI.